Ελάτε μαζί μας ! Γνωρίστε την Κύπρο μέσα από τους περιπάτους μας. Ηλίας Ματθαίου < Τζούνιορ> 5 χρονών > Δήμητρα Ευθυμίου < H γιαγιά > Το πρώτο μονοπάτι. ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΥΔΑΤΟΦΡΑΚΤΗ ΓΕΡΜΑΣΟΓΕΙΑΣ

 

Ελάτε μαζί μας !

 Γνωρίστε την Κύπρο μέσα από τους περιπάτους μας.

Ηλίας Ματθαίου < Τζούνιορ>  5 χρονών >

Δήμητρα Ευθυμίου < H  γιαγιά >

 

Το πρώτο μονοπάτι.

ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

ΥΔΑΤΟΦΡΑΚΤΗ ΓΕΡΜΑΣΟΓΕΙΑΣ

Το μονοπάτι είναι κυκλικό, και εύκολο για όλους. Έχει σκαλιά σε διάφορα σημεία, μικρές ανηφόρες και κατηφόρες. Έχει μήκος 1,5  χλμ.

Κυκλικό σημαίνει, επιστρέφεις στο ίδιο σημείο από εκεί που ξεκίνησες!

Έτσι λοιπόν εκείνο το Φθινοπωρινό απόγευμα, πήραμε το αυτοκίνητο και από τον κυκλικό κόμβο της Γερμασόγειας Λεμεσού, μαζί με την σκυλίτσα μας και τον παππού, φτάσαμε στον υδατοφράκτη, σε δέκα λεπτά.

 Ακολουθήσαμε τον δρόμο που οδηγεί στο χωριό Φοινικάρια, στρίψαμε στα αριστερά χωρίς να μπούμε στο χωριό, και συνεχίσαμε  στον χωμάτινο δρόμο. Φτάσαμε σε ένα πανέμορφο πάρκο πάνω σε ένα μικρό λόφο με παγκάκια,  πόσιμο νερό, και ειδικό χώρο για να ψήνεις στα κάρβουνα.

Εκεί είδα για πρώτη φορά ανθισμένο το δέντρο του κόκκινου Ευκάλυπτου, γεμάτο από κόκκινα πανέμορφα λουλούδια! 

Να θυμάστε! ο Ευκάλυπτος ανθίζει τον Νοέμβριο.

Αφήσαμε  το αυτοκίνητο και προχωρήσαμε προς την πύλη !

Στην ξύλινη είσοδο έγραφε:  Μονοπάτι της φύσης - υδατοφράκτη  Γερμασόγειας.

Η χαρά του Τζούνιορ ήταν  μεγάλη! μπήκε μπροστά, έγινε αρχηγός της εξερεύνησης και άρχισε να φωνάζει:

«Είμαι ευτυχισμένος, είμαι ευτυχισμένος! Είναι ωραία δαμέ είναι πολλά ωραία!»

Η Κιούμπελ η σκυλίτσα, τον ακολουθούσε χαμογελώντας !( Και οι σκύλοι χαμογελούν, ξέρετε… )

Ανηφορίζοντας αρχίσαμε να βλέπουμε την θέα του υδατοφράκτη από ψηλά. Τα κανό είχαν βγει βόλτα στα ήρεμα νερά, και κάποιοι ψάρευαν από τις όχθες της λίμνης.

 Ο ήλιος άρχισε να κατεβαίνει. Τα φθινοπωρινά χρώματα έσμιγαν με το φως του ήλιου που έπεφτε χαμηλά, και φώτιζε όλη την πλάση. Ακόμη και τα πρόσωπα μας είχαν γίνει λαμπερά!

Ιδανικό το τοπίο για φωτογράφους και όσους αγαπούν τη φύση!

Το φράγμα κατασκευάστηκε το 1970. Στην περιοχή θα δείτε ελιές, άγριους θάμνους, αγριολούλουδα, (όπως την κυπριακή ορχιδέα)  καλάμια, και πεύκα.  Αν είσαστε τυχεροί θα συναντήσετε το κυπριακό γεράκι, και ανάλογα με τις εποχές, πουλιά του νερού όπως πάπιες και διάφορα άλλα.

Αφού φτάσαμε στην κορυφή μας περίμενε ένα κιόσκι, αλλά εμείς δεν καθίσαμε!  Το μονοπατάκι μας καλούσε για να ανακαλύψουμε που οδηγεί. Είμαι σίγουρη θα το λατρέψουν τα παιδάκια! Θα ψάχνουν για να βρουν ποια πορεία να ακολουθήσουν.

Ο Τζούνιορ τα κατάφερε! Κοντοσταθήκαμε σε διάφορα σημεία, και μιλήσαμε για τα φυτά που συναντήσαμε. Έπειτα, κατηφορίσαμε για την επιστροφή.

Είδαμε μια γέρικη ελιά που ξαναγεννήθηκε δίπλα από τον παλιό κορμό.

Είδαμε ένα δέντρο άγαλμα.  Τον θάμνο της Σχοινιάς που μυρίζει πολύ ωραία.

Το όμορφο δέντρο της Τρεμιθιάς με τους κόκκινους καρπούς. Για όσους δεν το γνωρίζουν τα τρεμίθια αφού τα ψήσουμε μπορούμε να τα φάμε, η να φτιάξουμε μια νόστιμη τρεμυθόπιτα. Ο Τζούνιορ έφτασε στην πύλη πρώτος και ακολούθησαν όλοι οι άλλοι .

Όταν φτάσαμε στο αυτοκίνητο, πρόσεξα τις τσέπες του παντελονιού του μικρού Ηλία πως ήταν φουσκωμένες!

«Τι εχει στις τσέπες σου; » είπα απορημένη.

«Γιαγιά σε κάθε περίπατο θα παίρνουμε και ένα ενθύμιο! Πήρα πετραδάκια και θα τα κρύψουμε στο σπίτι σου για να έχουμε συλλογή ενθύμια από όλους τους περιπάτους μας!»

« Α! εντάξει »  είπα και χαμογέλασα.

Όταν επιστρέψαμε στο σπίτι ο Τζούνιορ έτρεξε στο αυτοκινητάκι του άνοιξε το καπό και έβαλε μέσα τις πέτρες. Στο κρυφό αυτό μέρος φύλαγε αμύγδαλα που είχαμε κόψει από την αμυγδαλιά στο χωριό, φύλαγε λουλούδια μωβ, και  βοτσαλάκια από κάποια παραλία όπου είχαμε πάει.

Συγκινήθηκα με την ευαισθησία και την αγάπη του για τη φύση.

 Σκέφτηκα πως

 < Σίγουρα θα έμοιασε στη γιαγιά του… >

Δήμητρα Ευθυμίου (Ραπόζα)

All rights reserved - Copyright